ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟುವಾಗ

ಸೂರ್ಯ,ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಕಾಯುವಹಾಗಿಲ್ಲ,

ತಿರುಗಿ ಹುಟ್ಟುವವರೆಗೆ.

ಕತ್ತಲು ಕಳೆಯುವವರೆಗೆ.

ಪ್ರಸವವೇದನೆ ತಾಯಿಗೆ--

ಭಯ,ಆತಂಕ,ಸಂತಸ

ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ,ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ

ಕೈ,ಕಾಲಾಡಿಸುವ ಪುಟ್ಟ-

ಕವಿತೆ,ದೈತ್ಯ ಪ್ರಸವವಾದರೆ

‌ ಅಳಿವು,ಉಳಿವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ತಂದೆಯಾರೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿ ಪಟ್ಟ ಗಟ್ಟಿ

ಆಗುವ ಆತಂಕ,

ಒಳಗೊಳಗೆ,ಅಸಾಧ್ಯ-

ನೋವಿನಲ್ಲೂ ತಾಯ್ತನ-

ದ ಖುಷಿ,ಅಪ್ಯಾಯಮಾನ.

ಸುಖ ಪ್ರಸವ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ,

ಕಣ್ತೆರೆಯಬೇಕು-

ಮುದ್ದು ಕವಿತೆ,ಹುಟ್ಟುವ

ಹೊಸ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ.

ತನ್ನ,ಪುಟ್ಟ,ಪಿಳಿ,ಪಿಳಿ

ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಬೇಕು,

ನಿಚ್ಚಳ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ,

ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಜಗತ್ತನ್ನು.

ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಎದ್ದು

ನಿಲ್ಲಬೇಕು ನೀಳಕಾಯಳಾಗಿ.

ತಾಯ್ತನದ ಸಾರ್ಥಕತೆ

ಇರುವದೇ ಇಲ್ಲಿ.

ಭಯ,ಆತಂಕ,ನೋವು,

ಸಂತಸ ಎಲ್ಲದರ

ಸಾರ್ಥಕತೆಯೂ ಇಲ್ಲೆ.

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ

ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ.

-ಅಬ್ಳಿ,ಹೆಗಡೆ.

11 views0 comments